trochę inna cukiernia

Nie za często pokazuję swoje drugie dania. Z założenia blog miał być tylko cukierniczy, jako że ciężko wymyślić deser bez jajek i bez mleka, a obiad naprawdę łatwo.

Podstawowym powodem dlaczego nie publikuję ciepłych potraw jest to, że lubię jeść je ciepłe;) Zanim zrobię zdjęcie, zrobię drugie, wszystko już stygnie. Już pomijam, że warto by było ułożyć jakąś kompozycję... No i na ogół nie mam żadnych szans na światło dzienne, żeby zrobić porządnie zdjęcie.

Drugi powód to brak czasu i lenistwo:)

A trzeci powód, który sprawia, że teraz na pewno nie będę ich publikować to fakt, że poniektórzy studenci już mnie zdemaskowali i chcieliby, żebym na blogu wcielała w życie to czego ich uczę;) A mnie już wystarczy, że ci bardziej bezpośredni robią mi rewizję drugiego śniadania :P

Ale tym obiadem chcę się podzielić z całym światem. Nie dlatego, że jest jakiś wyjątkowy. O nie, zwykła improwizacja, jakich pełno w mojej kuchni. Byle zapchać żóładek:) Szerokie wstążki z brokułami, suszonymi pomidorami, oliwą i ziołami do schabu, który jedliśmy przez trzy dni. Jednak pokazuję go dlatego, że chce mi się śmiać z samej siebie.

Chodziliśmy z W po delikatesach i zastanawialiśmy się, co zrobić na obiad. Brrr! To okropne pytanie wracające codziennie... Mieliśmy kawałeczek schabu pieczonego w lubczyku, miodzie i cynamonie (dzień wcześniej jedliśmy go z malutkimi kartofelkami, dwa dni wcześniej z ryżem jaśminowymi i orzechami) W jako dodatek zaproponował makaron. - Może taki? - wskazał na pappardelle. I już miałam mówić, że nie możemy go kupić, ponieważ ten makaron jest jajeczny, kiedy spłynęło na mnie olśnienie: MOŻEMY! Możemy kupić makaron z jajkami i wszyscy domownicy będą mogli go jeść!

Tak się ta alergia rzuca człowiekowi na mózg! Córcia może już jeść jajka, a ja dalej mam blokadę. Przyzwyczajenie drugą naturą człowieka...