trochę inna cukiernia

To dziwaczne ciasto zrobiłam na Dzień Babci. Oryginalny przepis pochodzi z "Kuchni" nr 9 z 1995, w którym ziemniaki były przebojem sezonu. Jeżeli ktoś posiada ten numer, to ja bardzo proszę o tekst źródłowy, bo mnie przepadł, a to co zrobiłam, zdziałałam na oko i z pamięci, a memoria fragilis est, szczególnie moja memoria.

Oryginalnie ciasto było z nadzieniem z suszonych śliwek moczonych w alkoholu. I wydaje mi się to lepszym zestawieniem z ziemniakami niż wiśnie. W końcu knedle robi się raczej ze śliwkami;)

ok. 200 g ugotowanych ziemniaków
pół kostki margaryny (lub masła)
1-1,5 szklanki mąki
przepiórcze jajko :)
tarte migdały
bułka tarta
wiśnie z kompotu i wiśnie z amaretto
płatki migdałowe

Ziemniaki dobrze rozgnieść lub zmielić. Zarobić ciasto. Miesiąc temu nie dodałabym jajeczka;) Rozwałkować na spód i brzegi blachy 2/3 ciasta. Podpiec górną grzałką przez 10 minut w 180°C.
Ciasto obsypać startymi migdałami i bułką tartą, wyłożyć owoce. Ja użyłam resztek wiśni z amaretto i uzupełniłam wiśniami z kompotu. Na wierzch wyłożyć kratkę z reszty ciasta (można posmarować mlekiem lub rozbełtanym jajkiem) i obsypać płatkami migdałowymi. Piec ok 40 minut w 180°C.

Mnie nie specjalnie smakowało, choć nie było złe. Ale babcia i W byli bardzo zadowoleni. I o ile ja wyjadałam wiśnie, to moja Kurdupelka wyjadała ciasto, czyli nie było niesmaczne;)

Wydaje mi się, że ze śliwkami jednak byłoby lepsze. Oczywiście wszystko będzie zależało od gatunku i smaków użytych ziemniaków.
A propos, wiecie ile wiśni mi zeszło przy robieniu takiego malutkiego ciasta w tortownicy 18 cm? Dwa 1-litrowe słoiki i jeszcze 2 małe słoiki czereśni w kompocie;) Tak przysiedliśmy do tych owoców, że nie mogliśmy przestać jeść, aż dziw, że w ogóle jeszcze myśleliśmy o cieście :P