trochę inna cukiernia

Nie wiem, co powiedzieć o tym cieście. Zaskoczyło mnie niesamowicie. Nawet nie wiem, czy wyszło. Ale było wyśmienite! Pod chrupiącą skorupką kryło się aksamitne, kremowe wnętrze. Tak aksamitne, że możnaby się pokusić o stwierdzenie, iż był to zakalec. Niezmiernie wykwintny zakalec :)

1 szklanka tartych orzechów
0,5 szklanki mąki
3/4 szklanki brązowego cukru (ale pół spokojnie by wystarczyło)
1 łyżeczka proszku do pieczenia
0,5 łyżeczki sody
6 łyżek oleju
1 łyżeczka octu balsamicznego
1 szklanka startej cukinii (pół średniej)
mleko kozie

Suche składniki pomieszałam. Cukinię obrałam, wycięłam gniazda nasienne i starłam ją na drobnej tarce. Uzbierałam pełną szklankę, a przestrzeń, którą w szklance zajmowało powietrze, wypełniłam mlekiem. Dodałam do suchych razem z olejem i octem. Wylałam do przygotowanej tortowniczki 18 cm. Piekłam 50 minut w 180°C.

Rozpatrywałam, czy nie dodać do ciasta kakao, ale nie żałuję, że tego nie zrobiłam. Nie wiedziałabym, że ten aksamitny czekoladowy smak i ciemny kolor to wyłącznie zasługa cukinii. Zakochałam się w tym cieście. Zaczęłam jeść jeszcze ciepłe, kiedy po prostu rozlazło mi się w rękach przy wyjmowaniu z blachy. Po chwili dołączyła Kurdupelka, a zaraz potem W. Nie kroiliśmy, po prostu odrywaliśmy po kawałku. Kiedy zjedliśmy 3/4 placka, przyznałam się z czego został zrobiony ;)

Zastanawiam się, co możnaby poprawić, żeby ciasto trochę mniej przypominało kremowy zakalec. Może trzeba więcej mąki, albo zrezygnować z mleka... A może to ciasto takie właśnie będzie zawsze w wersji bezjajecznej? Nie ważne! Spróbuję upiec muffinki z cukinii...

Odtąd już wiem, że cukinia jest bardzo użyteczną jagódką:) I jeszcze się załapałam na cukiniowy sierpień:P