trochę inna cukiernia

Poszłyśmy do lasu na maliny a wróciłyśmy z płatkami. Te ochydne róże dalej kwitną!!! Nie dość im, że całe są obwieszone powoli dojrzewającymi owocami, to wypuściły całe pokolenie nowych kwiatów. Błeee!  :D

Oczywiście Córcia nie pozwoliła mi przejść obok nich obojętnie i w efekcie musiałam coś z nimi zrobić. Co? To już zostało mi uprzejmie pozwolone zadecydować samodzielnie:P Wybrałam syrop, ponieważ z tych, które zrobiłam do tej pory, już zniknęło półtorej butli, a pracy przy tym tyle co nic:)

Postanowiłam też zutylizować esencję różaną. Uznałam ją jednak za ślepą uliczkę. Ładnie pachnie, ale zapach się szybko ulatnia, a większość substancji smakowych z róży jednak rozpuszcza się lepiej w rozpuszczalnikach polarnych.

Dlatego też połowę buteleczki soku różanego uzupełniłam esencją (oczywiście normalnie nalewki robi się przy pomocy spirytusu) i myślę, że otworzę w okolicach peryhelium, czyli swoich urodzin;)

Na zdjęciu duży sok i mała nalewka.

Dorzucam jeszcze garść informacji na temat właściwości zdrowotnych kwiatów.

Kwiaty zawierają spore ilości: witaminy C, beta-karotenu oraz mikroelementów (m.in.: wapń, potas, żelazo, cynk, miedź). Ponadto posiadają fitosterole, (mogą modyfikować metabolizm cholesterolu i spowalniać jego wchłanianie) hydroksykwasy i olejki eteryczne. Olejki eteryczne wykorzystywane sa w aromaterapii, w zależności od pochodzeniawykazują różnorodne właściwości: przeciwbakteryjne, uspokajające, pobudzające, wzmagające apetyt, przyspieszające przemianę materii etc. Są odpowiedzialne za intensywny zapach kwiatów, im większa zawrtośc olejków aromatycznych tym silniej pachnie kwiat. Powszechnie wykorzystuje się kwiatowe olejki eteryczne takie jak: różany, lawendowy, goździkowy (z goździkowca), geraniowy, hyzopowy, rumiankowy.

Kwiaty zawierają również wszystko to, co inne tkanki roślinne: białka, cukry i błonnik:) No i barwniki: flawonoidy.

Flawonoidy są to związki polifenolowe pochodzenia roślinnego, które pełnią różnorodne funkcje: antybiotyków, fungicydów, herbicydów, chronią roślinę przed promieniowaniem UV, regulują transport hormonów, biorą udział w przywabianiu owadów, nadają roślinie intensywne barwy (żółta, czerwona, niebieska, fioletowa) i smak. Zlokalizowane są głównie w warstwach powierzchniowych roślin np.: w skórce owoców, płatkach kwiatów, powierzchni łodyg, w łupinie zbóż.

Spośród flawonoidów najintensywniej zabarwione są antocyjanidyny – barwniki kwiatów, owoców i liści wielu gatunków roślin. Są odpowiedzialne za barwy od różowej przez czerwoną do niebieskiej i fioletowej. Niektóre flawonoidowe barwniki są bezbarwne, lecz są widzialne np.: dla owadów i ptaków.

Z kolei flawonole odpowiadają (obok karotenoidów) za żółtą barwę kwiatów. Najbardziej rozpowszechnionym flawonoidem występującym w produktach spożywanych przez człowieka w naszej strefie klimatycznej jest kwercetyna.

Różnorodność procesów, na które mogą wpływać flawonoidy w organizmie człowieka, jest ogromna i wynika z liczności tych związków oraz faktu, że działają one na wielu poziomach. Związki te wykazują następujące właściwości biochemiczne:

• działanie antyoksydacyjne i zdolność zmiatania wolnych rodników
• chelatowanie niektórych pro-oksydacyjnych jonów metali np.: miedzi, żelaza, przez co blokują ich zdolność do generowania wolnych rodników,
• wspomaganie działania innych antyoksydantów np.: witaminy C,
• działanie przeciwalergiczne,
• działanie przeciwzapalne,
• zwiększanie aktywności enzymów wątrobowych uczestniczących w detoksyfikacji,
• działanie pro- lub antyapoptotyczne (w zależności od zastosowanego związku i stężenia)
• działanie antykancerogenne,
• działanie przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne,
• hamowanie agregacji płytek krwi oraz stabilizacja kolagenu, przez co m.in.: hamują rozwój choroby wieńcowej,
• uszczelnianie i wzmacnianie ściany naczyń krwionośnych, dzięki czemu zapobiegają krwawieniom, wybroczynom, żylakom, miażdżycy, a jednocześnie chronią przed infekcjami,
• ochrona DNA przed uszkodzeniami spowodowanymi promieniowaniem UV,
• spowalnianie utleniania LDL (utlenione LDL uważane są za mediatora w procesie tworzenia się płytek arteriosklerotycznych),
• wiązanie z receptorami steroidowymi (jako agoniści lub antagoniści) – stąd mogą wykazywać np.: działanie estrogenowe,
• działanie hipoglikemiczne.