trochę inna cukiernia

Pierwszego motylka zrobiłam przed świętami, kiedy przy ozdabianiu pierniczków, ogarnęła mnie nostalgia i wspominałam dziecięce lata. Ojciec nam robił kwiatki i inne zawijaski z ubitych białek. Ja swojemu alergiczkowi nie mogę robić z białek, więc rysowałam po folii aluminiowej resztką pisaka cukrowego Dr.Oetkera. W ogóle to miały być śnieżynki, ale pierwsza linia wyszła mi krzywo i jakoś wyszedł motylek:) Te pisaki to de facto lukier w tubce. A że przez miesiąc nigdzie nie mogłam dostać nowych pisaków, to biedny motylek czekał i czekał na swój tort i towarzystwo.

Motylki zniknęły pierwsze, ledwie ciasto wjechało na stół. Tylko chrupały w młodocianych ząbkach:)
Na szczęście takie wzorki robi się bardzo łatwo. Najtrudniejsze jest odciąganie folii od wysuszonych wzorków. Żałuję tylko, że sama nie umiem zrobić takiego lukru bez białek. A z samej wody nie umiem zrobić lukru o odpowiedniej konsystencji do wyciskania ze szprycy, bo albo płynie albo zatyka wylot.

Motylka zaczęłam od obrysu skrzydeł. Żeby było równo, najpierw "na sucho" zaznaczyłam sobie delikatnie
końcówką "pisaka" kontur na folii (tzn przy największym, bo pierwszego rysowałam tak z głowy i w ogóle miał być w zamierzeniu śnieżką:)).
Potem obrys odwłoka. Następnie promieniste linie skrzydeł, a dalej już tylko kółka, spiralki tak żeby linie były w miarę ładne, symetryczne i dosyć gęsto, żeby się nie połamał. Na końcu wyrównanie odwłoka, główka i czułki. Żeby uzyskać trójwymiarowość zgięłam folię wzdłuż odwłoka i suszyłam w rozchylonym zeszycie. Przy czym kilka razy powtórzyłam, że każde dziecko i każdy mąż, który dotknie, zmiażdży lub połamie zostanie brutalnie pobity:P

Po dwóch dniach delikatnie odciągnęłam folię, z duszą na ramieniu, ale z 3 motylków utrąciłam tylko jeden czułek, który dokleiłam resztkami pisaka. I już:) Największy motyl miał wielkość ok. 13 cm, mniejsze ok. 6-7 cm.